Patagonië

Hola allemaal,

Op veler verzoek weer eens een update van ons reisavontuur. Ditmaal geschreven in het onbeschrijfelijk mooie Chili!! Na zo´n 5 dagen bij Laura in Buenos Aires te hebben doorgebracht vlogen we 12 mei naar Ushuaia, het meest zuidelijke stadje van Patagonie (nouja, bijna dan...je kan hier in ieder geval op de boot naar Antarctica en ze noemen het er ´het einde van de wereld´). Al tijdens de vlucht keken we onze ogen uit, wat een mooi landschap! Het was een klein vliegveldje en toen ze ons hoorden praten kwamen er gelijk twee ´mondkapjes´ naar ons toegelopen met een aantal vragen over de griep, waar we zouden gaan verblijven en of we ons wel oke voelden. Wij voelden ons prima, dus daar waren we gelukkig zo van af. Het weer leek erg slecht de eerste dag, regen en sneeuw, maar de voorspelling is altijd ´cambia´ dus alles was nog mogelijk! We hadden op internet het goedkoopste hostel uitgezocht en dat bleek een cosy family hostel te zijn, genaamd Patagonia Pais. We werden vriendelijk in het Spaans ontvangen en wij natuurlijk met ons Lonely Planet vertaalboekje in de hand vrolijk terug babbelen (Debbie en Twan, bedankt). Een van de kamers werd bezet door een vrije familie uit Brazilie met drie kleine kindjes die allerlei talen spraken en waarmee wij dus goed konden communiceren (de kleinste van drie jaar kon zelfs Japans!). Verder veel Argentijnen, een Spanjaard een Colombiaan en een snorrevrouw (rondzwervende stinkende vrouw lijkend op een man, afkomstig uit Amerika met, jawel, een grote snor). We aten allemaal aan 1 grote tafel, dus ´s avonds werden onder het genot van lekker eten alle reisverhalen verteld. De Spanjaard heeft Peter A4tjes vol aan tips opgeschreven en vervolgens hebben we onze reisbijbel (de Lonely Planet) maar in de prullenmand gegooid.  Tijdens ons verblijf in Ushuaia hebben we een dag in het National Park Tierra del Fuego gehiked, 7 uur, prachtig natuurlandschap: door de herfst rood gekleurde bomen, die de grote meren omranden en met daarachter de besneeuwde bergtoppen, waaaaaaaauuuuwwww.  Tweede dag hebben we een boottrip gemaakt, zeehondjes van heel dichtbij gezien, op een eilandje gewandeld en een likeurtje gedronken. Terug in het hostel werd ons gevraagd of we ons nog steeds goed voelden, want ze hadden van het vliegveld gebeld. Wij voelden ons nog steeds goed. ´s Avonds bij Andrea (Argentijnse die we kenden via Couchsurfing) zelfgemaakte Empanadas gegeten, heerlijk.

De volgende dag zijn we naar Punta Arenas vertrokken waar we bij Cecillia sliepen, ze had een mooi groot huis en twee fijne bedje voor ons.  Met haar zijn we naar de kroeg gegaan om samen met haar vrienden het weekend in te luiden onder het genot van bier en veel potjes domino. In Punta Arenas hebben we in het Magellanes Forest een besneeuwde berg beklommen, sneeuwengeltjes gemaakt, paar witte ballen gegooid en genoten van het uitzicht. Helaas was in Punta Arenas niet veel te doen, waardoor we weer doorgetrokken zijn naar een van de mooiste natuurparken van Patagonie: Torres del Paine!! Ons hostel daar heet Erratic Rock en word gerund door twee doorgewinterde Amerikanen. Na nog geen twee uur in het hostel te zijn, werden we door een jongen uit Nieuw Zeeland overgehaald om de befaamde W-trek te doen in Torres del Paine.  We gingen helemaal op in zijn avonturen die hij de afgelopen dagen had beleefd en realiseerden ons ´s avonds pas wat we nu eigenlijk gingen doen.... Ons plan: 4 dagen hiken en kamperen (het is hier winter!!!).  We hadden een goede North Face berg-tent gehuurd, een pannetje, bekers, slaapzakken die tot -17 comfort geven, rubberen matjes en wat proviand (chocola, brood, bonen, ravioli en noodles). Om 11.00 s ochtends werden we in het park gedropped. De weersverwachting was slecht (maarja, el  cambia...) en die dag regende het hard en hadden we windkracht 5, kortom klote weer. We vertrokken met een Chileen en een Spanjaard, beide zeer sportief en een Chinees op gympies. Het Chineesje waren we na een uur al kwijt. Het was een barre tocht over de pampa. Peters schoenen bleken niet waterdicht en we moesten door rivieren en modder...het was behoorlijk afzien. Doorweekt kwamen we aan bij de camping, snel tent op gezet en koken want binnen een uur zou het donker worden (het was 16.30). Na een ijskoude nacht (bevroren druppels op de tent) in de richting van Glaciar Grey gelopen. De daaropvolgende dagen hebben we flink afgezien, al met al zo´n 21 uur berg op berg af, met een zware rugzak, werkelijk alle weersomstandigheden overleefd. Maar het was het waard, want de uitzichten waren fantastisch!!! Vanwege de meters hoge sneeuw de beroemde torens niet kunnen zien...Maar wat is Patagonie mooi!! Zie onze foto´s en geniet!

Nu 1 relaxdagje in het hostel en dan op naar El Calafate, Argentinie!

Tip voor de liefhebber: Filemon Wesselink van BNN is voor ´Try before you die´ in ons hostel geweest en heeft een stuk van onze route gelopen (wij hebben helaas alleen geen gletsjer beklommen, maar de beelden geven een goeie indruk van het fantastische park.  Klik hier voor de link.

Groeten Peter en Sandra 

Ps. Klik hier voor de foto´s.

Reageer

Vul onderstaande velden in om een reactie te plaatsen op dit reisverhaal.