Hola amigos,

Het is weer eens tijd voor een update! We hebben de afgelopen weken namelijk door het prachtige Peru gereisd. De grens overgaand zagen we langzaam het landschap veranderen: van dorre vlaktes waar praktisch niks groeit gingen we omhoog de bergen rondom Arequipa in. Een reis met een luxe busmaatschappij die zelfs een busbingo verzorgde. Helaas is Peter ziek geworden tijdens de busrit. We kwamen pas laat aan en ik mocht dus even mijn mannetje staan om met de taxichaufeur te onderhandelen en een goed hostel uit te zoeken. We hebben de goedkope 12 persoons kamers maar even achterwege gelaten en gelukkig wist de taxichaufeur een prima hostel. Op aanraden van de taxichafeur, Peter wat Coca-thee gegeven (Coca bladeren zijn volgens de locals goed voor bijna alles; hoogteziekte, energietekort, maagproblemen etc. gewoon ff goed op kouwen!) Na 1,5 dag uitzieken ging het gelukkig weer beter en hebben we omdat Peter nog een beetje slap was een übertoeristische busrit door de stad gemaakt (ja, zo´n dubbeldekker geval met ons als enige 2 toeristen). Wat hadden we een lol, mensen die naar ons zwaaiden, bezoekje aan een fruit tuin, wat oude gebouwen rond Arequipa bezichtigd en een lama/alpaca boerderij bezocht (kan ze niet uit elkaar houden, maar wat een gezichtsuitdrukkingen hebben die beesten!) Helaas werd ik zelf de volgende dag ziek en konden we pas twee dagen later doorreizen naar Nazca. Dit plaatsje staat bekend om zijn mysterieuze tekeningen (geogliefen) in het zand die tussen 200 voor en 600 na Chr. zijn getekend door o.a. de Nazca indianen. We zouden de tekeningen (Nazca-lines) vanuit de lucht met een klein vliegtuigje gaan bekijken. We hadden nog niet ontbeten toen we op het vliegveld aankwamen en dat was maar goed ook! De piloot maakte de ene na de andere scherpe bocht om de fascinerende tekeningen te kunnen bekijken, maar wat was dit GAAAAFF!!! Veel dieren en bloemen waren op de grond te zien, maar ook een marsmannetje.....Ja, daar kun je je van afvragen hoe die indianen daar dan weer bij kwamen......

Na de vlucht zijn we na een kort ontbijtje (met Vivian, een Nederlandse die we op het vliegveld ontmoette) doorgereisd naar een oase-stadje in de woestijn, Huacachino, om te gaan sandboarden. Met een grote buggie zijn we door de woestijn gecrossed en zijn we op een soort snowboards (nouja, houten planken volgens Peter) van de berg afgegleden en hebben we de dag beëindigd met een mooie zonsondergang. Na een dagje aan het zwembad van het hostel te hebben gelegen zijn we de volgende dag doorgereisd naar Cuzco, stad van de Incas. Wederom een adembenemende busreis naar een hoogte van zo´n 3360m. Ons voornemen was om even aan de hoogte te gaan wennen om niet ziek te worden maar de volgende dag kwamen we Phoebe en Angelo tegen waarmee we in Arica hadden gesurfed. Op hun aanraden hebben we gezamelijk een 4-daagse jungle-trek naar Machu Picchu geboekt. De volgende dag werden we om 7.30u opgehaald (wat ook 2 uur later had gekund omdat we eerst rondjes door de stad hebben gereden en de fietsen ter plekke nog gerepareerd moesten worden). Het tochtje de bergen in was ook best bijzonder, met 60 km/h door haarspeldbochten scheuren terwijl de voorband op knappen stond door een groot stuk glas. Op zo´n 4200m hoogte zijn we vervolgens gedropt voor een afdaling per mountainbike van zo´n 62 km. We begonnen met bevroren handen en neuzen, maar hoe lager we kwamen hoe heter het werd! Een fantastische tocht met mooie snelheden! De volgende dag hebben we 26 km door de jungle gehiked en hebben we een of ander vreemd rood goedje dat uit een plant kwam (tegen de muggen..... jaja) door de gids op ons gezcht laten smeren tegen de muggen (sukkels....). Wat had dat spul goed geholpen....Peter´s lichaam was in ieder geval een muggenslagveld aan het einde van de dag. Na een goede nachtrust in het hostel zijn we de volgende dag vroeg op pad gegaan voor een kort busritje en een wandeltochtje om vervolgens bij Aquas Calientes te lunchen. De gids had ons de keuze gelaten om een berg te beklimmen die uitzicht gaf op Machu Picchu, genaamd Happy Mountain. Waarom deze berg zo heette weten we nog steeds niet, na het beklimmen van zo´n 1900 treden was onze vrolijkheid in eerste instantie nl ver te zoeken, maar alleen het uitzicht was WAUUUUUWWWWWW! De volgende ochtend moesten we om 3.30u opstaan om met zaklampjes in de hand de berg te beklimmen waarop Machu Picchu ligt. Helaas waren we niet de enigen en ging er een behoorlijke lichtjesstoet omhoog. Maar we zouden Sandra en Peter niet zijn als we niet ook nog bij de eerste 200 wilden zitten voor kaartjes voor de Huayna Potosi berg (meer mochten er om 10.00u niet omhoog). Om zes uur ging het hek open en stormde de grote mierenhoop naar binnen. Gelukkig stonden we praktisch vooraan en hadden we de kaartjes in de pocket! Vervolgens hebben we een uitgebreide tour gehad door de oude Inca-stad van een übervrolijke gids (follow me boys and girls) en (this is a stone, yes or no boys and girls, yes or no.....) ´euh yes?!´. De Inca´s waren dan misschien wat later dan onze Romeinen in hun ontdekkingen zoals tijd en windrichtingen en de bouw van aquaducten....maar het blijft fascinerend om te zien hoe dit soort ontdekkingen toch overal ter wereld zijn gedaan. En natuurlijk het idée om een stad op zo´n grote hoogte te bouwen! Geweldige dag! Aan het einde van de dag een treinritje naar Ollantaytambo om er vervolgens achter te komen dat we niet op de bus-lijst stonden. Na veel gedoe, met een taxi mee die door de organisatie vergoed zou worden. Onderweg nog wat Coca-blaadjes voor de chauffeur gescoord omdat hij anders in slaap dreigde te vallen.....spannend ritje maar heelhuids aangekomen.

De afgelopen weken werd het verkeer tussen Arequipa en Cuzco aardig verstoord door wegblokkades en werden we verplicht nog wat ruïnes te bezoeken rondom Cuzco (was geen straf hoor). Vervolgens doorgereisd naar Puno. In dit plaatsje was niet veel te doen buiten de mogelijkheid om de drijvende eilanden te bezoeken. Fascinerend om te zien hoe een volkje pre-inca´s zo´n 700-800 jr geleden heeft besloten om ter verdediging op riet-eilanden te gaan wonen (de foto´s spreken voor zich en je hebt het gevoel over een groot waterbed te lopen). En toen was het tijd voor een volgend hoofdstuk in onze reis.............we zijn inmiddels namelijk in Bolivia belandt. Hierover een ´word-vervolgd´, want dit land verdiend een geheel eigen update!

Tot een volgende keer!!

Klik weer hier voor de foto´s, de laatste zijn surf-pics, die hadden jullie nog tegoed van het vorige verhaal (helaas is San niet echt door de surfdocent staand op board vastgelegd...too bad!)